25/11/2009 - ayçiçeği....
birileri yaralarımı beni görecek diye o kadar uzun zamandır susuyorum ki ve bendeki seni...
sen hiç görebildin mi sahi yaralarımı...
kimse blmese de ben yalnızca sana ağlıyorum; hala....
hakettin mi bilmiyorum...
öyle saklamışız ki birbirimizden kendimizi
yaşlanıkça çirkinleşiyorum hem
ağlarken de
güzel hangi yanım kaldı bilmiyorum ki
milonlarca maskem var ardındakini senin bile bilmediğin
bi yanım ki canımı varücüyle acıtan hala sen diye çırpınırken
bi yanım ne seni ne beni asla affedemiyo...
bişiy itiraf ediyim mi
ben babam olsaydı da gene seni severdim!
sen hiç bilmicek olsan da
hiç umursamayacak olsan da
ve aslında hiç benim olmasa da...
şimdi ağlıyorum ya
sensizlikten değil
bana ne kadar çok haksızlık yapmışsın
ve ben de sana
herkes gibisin demek ne zor
değilsin hiç olamadın
öyle farklıydın ki bende
birileri gelip geçti hayatımdan
ama buydu asıl yalnızlık
sen bilemedin
sana sayfalarca gönderilmeyen mektuplardan yazdım
belki bi gün dedim silinirse hafızamdan herşey
bi onu hatırlamak isterim
sen bunu da bilmezsin
sana ait herşeyi attım
ama biliyorum nereye attığımı
sen bilme
bana aldığın kırmızı bi çerçeve vardı
hiç sevmediğim bi arkadaşıma hediye ettim
hiç öyle şeffaf olamadık ve çiçekler karşılamadı kalbinde beni diye
resimlerini gözlerine bakmadan yırttım
farkıdnaysan herşeyi kendim için yaptım
fazla soyut mu sandın
içimde inimdeyim hep
sen bilmesen de ben hala senin kokunla uyanıyorum
etrafta olmadığını biliorum gözlerimi açmak istemiyorum
işe güce hep geç kalıyorum
ben biraz daha yaşamak isterdim seni
biraz daha ağlamak seninle
biraz daha sarılmak sana
biz kaç kere sinemaya gitmiştik
ben bi daha gitmedim, gidemedim, gitmicem...
yeşil gözlü bi kedi daha aldım
ruhum acıdı benim
sen göremedin
ama haksızlıkların...
çok acıdım
şimdi bazen denize bakıorum balkondan orda bi gölge varsa sen die düşünüorum
aynı yere bakıyormuşuz gibi
ne kadar uzaksan o kadar yakınsın bana
ama sen hiç bilme bunu
yine de bi ayçiçeği koparırsan ona benim adımı ver...
| 
